SKV Journaal

Optreden in Blankenberge op 27 mei 2017.

We vertrekken om 10.00 uur vanuit Vlaardingen met een bus van 'Nooteboom Tours' met Henk zelf achter het stuur richting Blankenberge. Het is mooi weer en het belooft een warme dag te worden. In de bus wordt koffie en thee geserveerd en we rijden zonder stop door. Om ca.12.45 uur komen we aan op de plaats van bestemming. Het was even lastig een goede plek te vinden voor het parkeren van de bus, maar uiteindelijk werden we dicht bij het festivalterrein afgezet. Al snel vinden wij onze 1e locatie, podium 1 waar we gaan zingen. Omdat we nog even tijd hebben zoeken we het terras op voor een bakkie koffie en of een glaasje, terwijl enkelen als vast op verkenning uitgaan.

De opbouwploeg heeft lekker de tijd om in alle rust op te bouwen. Een enkeling die met eigen vervoer was gekomen (Rinus van Bep) kwam tijd te kort omdat het zoeken van een parkeerplek niet gemakkelijk was in Blankenberge. Rinus miste daardoor het eerste deel van ons optreden.  Zonder pet i.v.m. de warmte gaan we  om 14.00 uur los voor een groot en enthousiast publiek, wat natuurlijk voor een groot deel bestaat uit partners en supporters. 

Na een half uurtje zit dit optreden er op en is het haasten om tijdig (om 15.00 uur) klaar te staan voor de 2e sessie. Dat lukte dan ook niet. Het opbouwen en testen van het geluid kostte meer tijd, zodat we hier wat later begonnen. We hebben wel ons programma af kunnen werken. Er is wat wind opgestoken wat voor een storend geluidseffect zorgde. Zowel wij als het publiek hadden daar last van. De geluidsmensen konden het niet verhelpen en we hebben er doorheen gezongen. Ondanks deze handicap was het talrijke publiek wederom heel enthousiast en zong een aantal nummers luidkeels mee. Dick de Jong kreeg de lachers weer op zijn hand door de act bij het nummer “All for me grog”. De temperatuur zakte aanmerkelijk en het weer begon er dreigend uit te zien. 

Na dit optreden hadden we een wat langere pauze. We verspreiden ons over het festivalterrein om even op het terras te kunnen zitten of een broodje te eten als verlate lunch. Om 17.00 uur was ons 3e optreden. Dit was ons beste optreden voor een groot publiek. Dit was zo’n optreden waar alles goed gaat. De muziekgroep (Thea Bol, Bep van Sinderen, Jobea Broek en Gerard Stoutenburg) sleepte het koor mee en onder bezielende leiding van Kees van der Pijl werd dit een geweldig succes. Na dit optreden hadden we ruim de gelegenheid om  te eten en te drinken. In het hele gebied waren meer dan voldoende restaurants en eettentjes te vinden, zodat iedereen aan zijn trekken kwam. Om 20.00 uur hadden we ons laatste optreden in de tent. Een kort maar krachtig optreden waar Wim van der Wulp en Jobea Broek de show stalen met 'Rum aus Jamaica' en 'Molly'. 

Om ca. 20.45 uur vertrokken wij weer richting Vlaardingen. Voldaan na een prachtige dag met mooie optredens. De terugreis verliep dan ook erg rustig. De meesten werden alleen even wakker toen Henk wijn begon uit te delen. Cor heeft ons weer veilig thuis gebracht. We komen in Blankenberge graag nog eens terug. 

Met dank aan de solisten die we niet hebben genoemd, de gasten Rinus en Bep en natuurlijk de opbouwploeg, die met vier podiums hard hebben moeten werken. Een vergeet niet dat als wij bij aankomst in de auto stappen, deze koorleden nog niet klaar zijn. 

PS. Overigens ook Dick de Jong niet. Die was zijn autosleutels kwijt en . . . . in de auto zaten zijn huissleutels en . . . . . zijn vrouw Henny was nog niet terug van de toppers. Ton en Lydia hebben Dick maar bij de kroeg afgezet waar zijn zoon een biertje zat te drinken.

Eind goed al goed zou je denken. Tot we het vreselijke nieuws hoorden van wat Stuurloos was overkomen. Dat wierp toch wel een schaduw over deze mooie dag.
 

Siem Verkade

 

 

 

Shantyconcours Den Briel, 1 april 2017


Het was weer zo ver, 1 april naar Den Briel. Na de voorafgaande zomerse dagen hoopten we ook nu op mooi weer, maar de voorspellingen waren minder. Tot mijn teleurstelling regende het ‘s morgens, zodat Inge mij met de auto bij metrostation Vijfsluizen moest afzetten. Dat was de afgesproken ontmoetingsplaats voor de leden, die voor het openbare vervoer hadden gekozen. In Spijkenisse stapten we over op bus 103, die ons snel (via eigen busbaan) buiten het centrum van Den Briel afzette. Zelfs toen we naar het centrum liepen regende het nog een beetje. Nadat we ons door een dichte menigte toeschouwers van het openluchtspel gewurmd hadden, bereikten we de St. Catharijnekerk, waar de koffie met appelgebak klaar stond (€3, waar vind je dat nog?). Toen was het tijd om ons op te stellen en na de (on)nodige inleidende teksten konden we eindelijk gaan zingen. Gezien de reacties van het publiek ging dat goed. Zelf hadden we ook een redelijk goed gevoel over de neergezette prestatie.

Dus goed geluimd op naar terras Hoofdwacht. We hadden goede herinneringen aan ons optreden daar in 2016 en ook nu was het weer ons goed gezind. Het terras was goed gevuld en omdat we een uurtje moesten wachten tot ons optreden zijn we ook maar aan het bier gegaan. Daar zitten risico’s aan als je dat doet met bestuursleden. Na enkele pilsjes kwam de vraag: ‘Wie gaat een verslagje schrijven’. Al gauw werd er van verschillende kanten naar mij gekeken en omdat na een paar pilsjes het leven er veel gemakkelijker uitziet, zei ik spontaan ‘OK, geen probleem’. Dus zodoende …. Het optreden was, ondanks wat schoonheidsfoutjes, een succes. Het publiek reageerde enthousiast en na een korte pauze, waarin nog meer bier genuttigd werd, vervolgden wij ons optreden. Het weer was inmiddels steeds beter geworden en het publiek in grote getalen toegestroomd. Ook dit jaar werd ons optreden verstoord. Dit keer door klokgeluid vanaf het naastliggende stadhuis. Dit werd uitstekend opgevangen door spontaan ‘Klokken van Arnemuiden’ in te zetten, een mooi staaltje flexibiliteit. Met een goed gevoel sloten we af en weer stond er pils op ons te wachten (je moet toch wat om de tijd de doden tussen het laatste optreden en de uitslag van de jury in de kerk).

Dus tegen vijven op naar de kerk, waar we nog van enkele nummers van het laatste koor konden genieten. En toen kwam de uitslag. Men begon natuurlijk met de vijfde plaats (er waren vijf koren). Tot onze verrassing was dat ‘Shantykoor Vlaardingen’. Op de eerste plaats kwam het Shantykoor, dat wij als laatste hadden horen zingen (ik ben de naam kwijt). Iedereen was het er over eens, dat die eerste prijs terecht was, maar onze 5e plaats was toch wel een teleurstelling. Misschien heeft het feit, dat wij als eerste moesten zingen, een rol gespeeld, maar ik denk, dat dit ook een leermomentje voor ons is.

OK, wij zijn een koor dat heel goed kan entertainen. Dat is ook de bedoeling en te merken aan de reacties van het publiek en de commentaren van de jury. Met commentaren als afwisselend repertoire, leuke presentatie en interactie met het publiek, echt entertainment, Bora, Bora ontroerend/kippenvel, een showtje, goede verhouding tussen solo en samenzang, mogen we heel tevreden zijn, maar er is zeker winst te behalen op het muzikale vlak. Ik denk, dat er aan de interactie tussen dirigent, koor en muzikanten (ook onderling) nog wel wat te sleutelen valt, maar heb er ook het grootste vertrouwen in, dat we muzikale verbeteringen wel aan Kees kunnen overlaten. Ondanks deze lichte teleurstelling liepen we moe, maar toch tevreden naar de bus met de verwachting, dat we volgend jaar in Den Briel weer van de partij zullen zijn en dan weer voor de hoofdprijs gaan!

John Klerk

 
 
 

Leeuwenkuil

Het pittoreske dorp aan de kust, Hoek van Holland, was het decor van een korenfestival in de ‘Hoekstee’ op zaterdag 11 maart jl. Het dorp aan de Nieuwe Waterweg, waarlangs menig zeeman uitvaart naar de grote wereldzeeën, maar ook terugkomt van zijn verre reizen. Wij, Shantykoor Vlaardingen, varen niet meer uit, maar wij zingen wel met passie over het over water en wind, havens en schepen, heimwee en verlangen, kortom het zeemansleven.

Zestien koren deden mee aan het korenfestival. De diversiteit onder de verschillende was groot. Wij waren het enige shantykoor. De optredens van de koren werden beoordeeld door een vakjury op conservatoriumniveau.

Voor ons stond een gepassioneerd repertoire op de rol, maar dat kon zo in de prullenbak. Een solo kon niet doorgaan vanwege afzegging. Bij een andere solozanger liet zijn tenorstem het afweten. Uiteindelijk ging het hele repertoire op de schop.

Dirigent Kees van der Pijl leidde vooraf nog een kleine inzingrepetitie om de puntjes op de ‘i’ te zetten alvorens we de leeuwenkuil ingingen. Door een matige bezetting van ons koor viel ook nog de meerstemmigheid weg, maar het enthousiasme was top. Speaker Aad Maarleveld knoopte de liederen met verve aan elkaar. Al met al werd het toch nog een mooie happening in een gezellige ambiance.

De stemming was na afloop nog bedompt vanwege het feit dat we niet 100% tevreden waren over onze zangkwaliteit. Maar later in de middag sloeg de sfeer 180 graden om, omdat het rapport van de vakjury lovende woorden bevatte. Een klein smetje in het juryverslag was, dat we een koor zijn dat niet zo lang bestaat. Ze moesten eens weten!

Mari van der Giessen

 

    

 

Havenfestival Huizen


Op zaterdag de 17e september 2016 toog Shantykoor Vlaardingen naar het pittoreske Huizen om deel te nemen aan het Havenfestival. Het gaf een vertrouwd gevoel met z’n alles in de bus met Louis achter het stuur. Het kostte enige moeite door de weg-opbrekingen  het festivalterrein te vinden.
We werden opgevangen in de Botterwerf, een historische plek aan de Oude Haven van Huizen. De werf  is volledig uitgerust met moderne techniek geschikt voor het onderhoud en reparaties van historische en klassieke schepen. Van de parkeerplaats naar de Botterwerf werden we al overvallen door het festival gevoel. Een enorme markt met oude ambachten gezellige braderie, vismarkt, bottertrips, presentaties van klederdrachten en vier podia voor het optreden van shantykoren.

Na de koffie hadden we om 12.15 uur ons eerste optreden nabij de Botterwerf aan de Havenstraat.  Met Kees van der Pijl als dirigent en Mieke als zijn assistente, beten we de spits af. John Schneider als drummer en Siem Verkade als zanger, deden voor het eerst mee. Met name John liet blijken zich steeds meer thuis te voelen achter het drumstel. Het was meteen een groot feest.

Het volgende optredens op de boot van CornelisZ was heel idyllisch. We moesten wel even improviseren. Het koor stond op een smalle boot, de muziek en de dirigent daarvoor op de kade. Het publiek zat op het terras.
Het laatste optreden was op de markt, nabij Havenstraat  91. Hier moesten we het voorbij slenterend publiek proberen te binden. Met name Mart Mosterd, onze speaker deed hiervoor zijn uiterste best. Zo goed dat Kees van der Pijl dreigde het snoer van zijn microfoon door te knippen. 
Dit optreden was behoorlijk ingekort door de organisatie waardoor we een aantal nummers niet konden zingen. Welke nummers wel en welke niet was niet helemaal duidelijk wat tot enige discussie leidde tussen een aantal koorleden. Toen ook de vertegenwoordiger van de organisatie kwam melden dat we moesten stoppen, terwijl wij daar nog niet aan toe waren, was de verwarring compleet. We persten nog één keer “Het kleine café aan de Haven” eruit, zeer tot ongenoegen van de betreffende vertegenwoordiger.
Dit leidde ertoe dat wij rijkelijk laat arriveerde voor de samenzang. Dirk Nap en Ab Stolk waren de enige die een plaatsje op het podium hadden kunnen bemachtigen.
 
Moe en voldaan gingen we vervolgens huiswaarts.  Het was een heerlijke dag in Huizen. Shantykoor Vlaardingen was in vorm en heeft zich van haar beste kant laten zien. Echt zo'n dag dat alles meezit. Perfecte locatie, goed georganiseerd en goed weer. Hier komen we graag terug.
 
Ton Kinnaer

 

 

 

 

 

 

Ketels an de kade -14 augustus 2016

Een mooie zonnige zondag in augustus. Terwijl menige zonaanbidder het strand opzocht, gingen ook velen de stad in om van het heerlijke weer te genieten. Zo togen de shantyzangers uit Vlaardingen naar Delfshaven in Rotterdam om daar het zeemanslied te vertolken op het festival ‘Ketels aan de Kade’.

Dit pittoreske stukje Rotterdam vormde het decor van o.a. een streekmarkt met kraampjes met allerlei proeverijen, een paardentram, straattoneel en nog meer. De eerste klanken van ons waren te horen op het Jan Kruiffplein. Gestimuleerd door de geuren van heerlijke barbecuegerechten en Aziatische delicatessen zongen wij er een Hollands sausje overheen. Zo maar, en zo maar ineens, schoof een bassist bij ons aan die moeiteloos zijn snaren beroerde alsof hij er bij hoorde.

Spontaan op de stoep en straat, waar de vouwen uit onze broeken werden gereden door het drukke verkeer, zongen wij ons tweede blok bij café ‘Aan Z’ op de Schiedamseweg (foto). Ook schoof onze gelegenheidsbassist weer aan met goedkeuring van de muziekgroep Tiny, Bep en Gerard. Na het zingen smaakte het gerstenat heerlijk dankzij de ruime uitgifte van consumptiebonnen. Sint Nicolaas is al vroeg in het land, een speciaal toefje van de cafébaas werd dan ook zeer gewaardeerd.

Niet ver van deze kroeg namen we bezit van het Piet Heinplein, een drukke en gezellige plek. Hier waaiden de geuren van gekookte mosselen en andere lekkernijen naar ons toe. Het publiek, zeer talrijk aanwezig, genoot zichtbaar van onze zeemansliederen. En het spreekt voor zich dat we onder het standbeeld van onze zeeheld Piet Hein de ‘Zilvervloot’ zongen. Onze ‘Molly’ had ook mooi in dit plaatje gepast. Met de uitsmijter ‘Het kleine café aan de haven’ sloten we een heerlijke middag in Delfshaven af.

 

Mari van der Giessen
 
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“Muzikaal Bootwateren”, Hollum, Ameland
 
Wij waren verheugd een uitnodiging te ontvangen voor het evenement “Muzikaal Bootwaren” in Hollum op zaterdag 18 juni 2016 op Ameland en danken daarvoor de organisatie de Stichting Muzikaal Bootwateren. Besloten is om deze gelegenheid aan te grijpen er een lang weekend met partners van te maken. “Bootwateren” wordt sinds 2001 gehouden en vindt zijn oorsprong in het feit dat na iedere reddingsactie de reddingsmaatschappij aan de hulpverleners in het lokale café 2 borrels en een sigaar als dank aanbood.
Goedgemutst op vrijdag vertrokken, waarna al snel een koffiepauze in Abbenes volgde, waar op de tafels de kopjes met een gebakje (gevarieerd) gereed stonden wat een levendige ruilhandel in gebakjes tot gevolg had, hetgeen voor grote hilariteit zorgde. De reis werd vervolgd met een sightseeing door zonnig Amsterdam, voorzien van deskundige uitleg. Na een bus-/bootreis met enige vertraging in het hotel aangekomen, waar rammelende magen van een heerlijk diner genoten.
Zaterdag was het zover. Uitgedost in het bekende tenue, na een uitgebreid ontbijt, richting het centrum van Hollum getogen, waar al snel het 1e optreden, helaas grotendeels in de regen, plaatsvond. Het koor liet zich niet van de wijs brengen en leverde een prima prestatie waarbij de solist al vroeg de ‘r’ van het nummer ‘Rhum aus Jamaica’ moest laten rollen.
Tijdens een hoosbui moesten de zonneschermen van plassen worden ontdaan, anders zouden de armen kunnen afbreken. Niemand liet zich ervan weerhouden op de terrassen te blijven zitten en van de dweilorkesten te genieten die de shantykoren afwisselden.
Het 2e optreden trok veel publiek met o.a. een prachtige, gevoelige vertolking van Blonde Arie en heerlijke versies van Marenariello en Lime juice ship. Alle optredens in het sfeervolle, pittoreske Hollum met zijn prachtige eeuwenoude pandjes, vonden plaats in een oergezellige sfeer waar ook nog genoten kon worden van diverse straatacts. Het 3e optreden, met het straatartiestenpaar de heer en mevrouw De Bok op de bok bij het laatste nummer, was een groot succes.
De geluidsinstallaties bij het 1e en 4e optreden waren helaas niet optimaal, maar in totaliteit was het een fantastisch festival, sfeervol, kwalitatief goede “dweil”orkesten (totaal 12 verschillende en veel beter dan hun naam doet vermoeden) en 12 shantykoren.
De zondag stond in het teken van de terugreis en op zaterdagavond vond spontaan als een soort afsluiting in de lounge van het hotel een shantysamenzang onder muzikale begeleiding plaats.
Het tripje was prima georganiseerd, waarbij dank aan alle leden van het koor die zich hiervoor hebben ingezet. Bewust zijn in dit verslagje geen namen genoemd. Ondanks enige kleine tegenslagen (vertraging boot, afsluiting afslag Volendam), hebben we toch ook nog veel van Nederland gezien. Het is een fantastisch weekend geweest, waarbij ook de partners volop hebben genoten.
Inge Wanders
 
Dordt in stoom













 
 
Vanmorgen heel vroeg opgestaan
Om met het Shantykoor Vlaardingen naar Dordrecht te gaan
Ik keek naar buiten en zag een dikke mist,
‘k Zie het toch goed, ‘k heb me niet vergist!
In Brussel kwam er hagel als golfballen uit de lucht
Het was toch echt, ik gaf een diepe zucht
Wim haalde ons op, om te gaan naar de Schapenkoppenstad
We waren dan ook erg ,erg vroeg op pad
We kwamen aan op het Otto Dickeplein vlakbij het Groothoofd
Het was nog erg fris en koud, als dit maar wat goeds beloofd
De Weergoden waren gelukkig met ons gezind
Er liepen veel mensen van volwassenen tot kind
Onderweg kwamen we steeds clubjes mannen tegen van het koor
“Waar moeten we nu in vredesnaam zingen .ik weet het niet meer hoor”!
Dit hoorde je op dat moment uit vele monden
Totdat ze allemaal ineens verstomden
Er staat een tent op de Merwedekade, daar moeten jullie zingen”!
Alles ging weer uit de bolderkar. krukken, boeken en andere dingen
Het koor begon en Datteme Haringkoppen zijn, dit slaat gelijk in
Iedereen klapt mee en heeft het zo te zien naar haar/zijn zin
Het lied De Zee ,zoals Cor het zingt klinkt werkelijk krachtig
Sta eerlijk gezegd met kippenvel te luisteren , want het klinkt prachtig
Alles weer in de bolderkar en op weg naar het Schefferplein
Daar aangekomen zaten de meeste koorleden ,al aan het bier en de wijn
Jobea haalde haar jukelille/banjo voor de dag
En schaterde onder het zingen van de lach
Na onze dorst gelest te hebben , moest het koor weer aan de bak
Zongen de liederen  dan ook ineens, vrolijker en met het grootste gemak
De terrassen zaten tjokvol en dat was voor het Shantykoor wel fijn
Men zong en klapte mee, ook met het refrein
The Mingulay Boatsong gezongen door Jobea en Dick
Klonk heel zuiver en goed, concludeerde ik.
Bij de Fields of Athenray bleven de mensen even staan
Het klinkt geweldig en is goed te verstaan
En matroos Wilhelm was weer helemaal in zijn hum
Zong weer over zijn land Jamaica en over de Rum
Na een 2e geslaagd optreden , was het weer terug naar het Otto Dickeplein
Door de Wijnstraat met oude gevels met af en toe een bankje dat was wel fijn
Je zag kreunende en zuchtende  Shantymannen lopen
“We zijn er toch bijna “? Vroeg  er een man . dat mag ik tenminste hopen “!
Bij het 3e en laatste  optreden nam Kees het stokje van Ben aan,
Om in zijn stad. voor het Shantykoor Vlaardingen te staan
Het zingen en spelen klonk nog steeds ontspannen en spontaan
Zodat men moe en voldaan huiswaarts kon gaan
De stoomwalsen trokken al fluitend voorbij
Keerden allen huiswaarts in een lange rij
Het werd ineens erg stil op het plein, ik kon wel janken
Wil van hieruit alle spelers en zangers bedanken
Toch geef ik de Sjouwersploeg nog een extra veer
Ik was getuige: Zij waren een half etmaal in de weer.
Amosine

 

 

Eindejaarsfeest Shantykoor Vlaardingen - 18 December 2015


Zijn we niets vergeten te halen, zijn er kerststukjes en lichtjes om op de tafels te plaatsen? Dat waren onder andere de gedachten van Henk Klos en mij bij het organiseren van deze avond in de kantine van Hand en Korfbalvereniging "Twist" in Vlaardingen. We waren er al om 18.00 uur toen onze Disc Jockey "Nadia van Keulen" haar muziekstand aan het opbouwen was. Met de 2 dames die ons deze avond van drankjes en hapjes zouden voorzien, toverden wij de kantine om in kerstsfeer. De gasten waren tussen 19.30 en 20.15 aanwezig en ik mocht ze welkom heten. Een speciaal welkom was voor Riet Struijs die ondanks haar ziekte toch aanwezig wilde zijn. Hoezo clubliefde!! Onze voorzitter schetste ons hierna een overzicht van het fijne jaar 2015 wat wij als koor hebben meegemaakt, en bedankte een ieder, die hier aan zijn/haar medewerking heeft verleend. 
Er werd hierna gezongen en gedanst dat het een lieve lust was. Wij werden rijkelijk voorzien van hapjes en drankjes, waarbij natuurlijk de haring en schelvispekel niet ontbraken. Het feest duurde tot middernacht, waarbij een ieder moe maar zeer voldaan huiswaarts keerde, met een prachtig boekje van Sail 2015, en een heerlijke fles wijn. Vlak voordat een ieder vertrok kon de voorzitter het niet laten om de organisatoren te bedanken voor hun inbreng,en zei dat het een geweldig feest was geweest. Maar dit feest kan alleen maar "Geweldig" genoemd worden door de fijne gezellige instelling van de aanwezigen.

Ben Hansler - Henk Klos

 

 
­­­

Slag om het Gouden Anker, 7 november 2015
 

Zaterdag was het weer zover. De slag om het anker in het Delta Hotel. Het werd alweer voor de vijfde achtereenvolgende keer gehouden met een nieuw record van maar liefst vijftien deelnemende koren uit binnen- en buitenland. De hele dag werd er binnen en buiten het hotel gezongen dat het een lieve lust was. Buiten was er met professionele tenten extra ruimte gecreëerd en daar werd de dag ook afgesloten met een groot feest, een fantastische live-band en de prijsuitreiking.
Twee keer wonnen we de eerste prijs en drie keer de publieksprijs. We hadden dus iets te verliezen. De muziek was op oorlogssterkte, Willem was de dirigent en Jan Bot praatte de nummers aan elkaar. Dick de Jong had voor de speellijsten gezorgd en had ze ingedeeld in drie thema’s: echte shantysongs, eigen Vlaardingse nummers en nummers voor “het dak eraf”.
Nou dat lukte al aardig bij ons eerste optreden. De zaal (Triton 1 ) was goed gevuld en het aanwezige publiek liet zich van haar beste kant zien. Zonder de andere solisten te kort te doen, stalen Jobea en Cor toch de show met de Fields of Athenray.
Het tweede optreden was in een wat kleinere ruimte, in zaal Zuid West. We brachten hier alleen maar Vlaardingse nummers, waarvan de meeste uniek zijn en alleen maar door ons koor worden gezongen. De ruimte in deze zaal is beperkt en dus al snel vol en erg warm. Niet alle koorleden konden daar goed tegen. Hans Coster werd onwel en werd uiteindelijk per ambulance afgevoerd naar het Vlietlandziekenhuis. Gelukkig bleek in de loop van de avond dat er met zijn hart niets aan de hand was en dat hij weer naar huis mocht.
Het laatste optreden vond plaats buiten in de grote tent. De start was al een beetje chaotisch omdat de stroomvoorziening niet goed werkte. Nadat bijna het hele koor zich daarmee had bemoeid, sprongen de versterkers aan en konden we beginnen. Halverwege dit optreden ging het toch weer mis. Eerst viel de bas van Niec uit en even later zelfs de verlichting. Dan blijkt dat we toch een ervaren koor zijn. Omdat ook de microfoons het niet deden, werden de nummers anders gerangschikt en zongen we eerst de koornummers. De muzikanten hadden hun eigen stroomvoorziening in hun tablet en dat gaf zoveel licht dat ze zelfs de toetsen konden zien. Dus hier ging niet het “dak eraf” maar het licht uit. Niettemin een heerlijk optreden voor een enthousiast publiek.
We werden deze keer niet eerste, die eer was toebedeeld aan de Vlaardingse Zanggroep Ratatouille, maar we wonnen wel voor de derde keer de publieksprijs en dat is toch voor ons koor de meest waardevolle prijs. Daar doen we het toch voor, voor het publiek.
 
Ton Kinnaer
 

 

Festival Sokkenbuurt Ugchelen 22 augustus 2015
 

Weer een topdag,
Daar gingen we weer, naar de Sokkenbuurt in Ugchelen, met een grote groep zangers, partners en fans in de bus en met onze Louis weer op de bok. Dat geeft toch een vertrouwd gevoel. We moesten de publieksprijs van vorig jaar verdedigen. Dit na een week waarbij we van het ene naar het andere optreden waren gegaan, met Sail toch als hoogtepunt.
En nu gaan we weer zingen in Ugchelen. De verzorging was prima, met koffie en heerlijke soep.  eerst werden we tot in de puntjes verzorgd, aan koffie geen gebrek, ook voor iedereen een lunchpakket een fles water en een goede mogelijkheid voor toilet bezoek, een geweldige organisatie. Buiten werden we getrakteerd op een zonovergoten Sokkenbuurtfeest. Op het podium bleek ook alles te kloppen. Met goede degelijke trappen zodat iedereen van het koor veilig boven en beneden kon komen, een degelijke geluidsinstallatie. Evenals vorig jaar ondersteund door Gerrit de gastdrummer, begonnen we aan onze eerste sessie.
De kruising liep al aardig vol en dat is lekker zingen. Tussen het eerste en tweede optreden was voldoende tijd om even een terrasje te pikken of naar de andere koren te luisteren.
Ook de tweede sessie verliep vlotjes. De schelvispekel vond gretig aftrek bij Antje, Leentje en Lijntje en ik zag de flessen helemaal leeg gingen. Wij zongen erover maar proefde er zelf weinig van. Het verdere programma ging over hard werken voor wat citroenen, zingen in een onduidelijke taal. Met tabee en vaarwel en het optreden was alweer voorbij.
Op naar het hoofdpodium voor de samenzang en de uitslag van het publiek. Met zes koren bij elkaar is het altijd een heel gedrang. Nadat iedereen een keitje had gekregen, kwam de uitslag, Het publiek had deze keer Bravour uit Woerden gekozen voor de publieksprijs. Om deze teleurstelling te verwerken hebben we nog even op het terras een glaasje gerstenat genomen en zijn afgereisd naar restaurant " de Engel " in Houten voor de gezamenlijke maaltijd. Ik blijf het toch heel vinden,  met z'n allen een eenvoudig diner en lekker na kletsen Dit moeten we vaker doen! (dan kan het tijdens de repetitie wat stiller worden)
Hoe de reis verder is verlopen zou ik niet kunnen vertellen want vanaf dat punt zijn Linda en ik vertrokken naar de camping om daar nog even na te genieten van deze prachtige weken. Maar ik sluit niet af zonder in het bijzonder Ab Stolk te bedanken, voor zijn inzet en waar hij ons allemaal gebracht heeft.
Ab, bedankt.
Ik sluit nu af met een ferme Ahoy
Wim van der Wulp

 

 
 

Sail Amsterdam, donderdag, 20 augustus 2015


’S-Morgens 08.30uur, wat een tijdstip om door een bus opgehaald te worden in WC Holiërhoek, maar het doel heiligt de middelen zegt men wel eens want het doel was Sail Amsterdam. Een top locatie om als shantykoor te mogen zingen en niet alleen op de twee podia zingen, nee ook met een schip meevaren op één van de drie door het Rode kruis gecharterde schepen en zingen voor de minder valide mensen die door het Rode kruis waren uitgenodigd.
Rond 10.15 uur kwamen wij aan in Amsterdam-Noord, de zon scheen volop en dat maakte dat wij er steeds meer zin in kregen. Toen kwam Ab met een goede en een slechte mededeling: De goede was dat we koffie konden gaan halen en dat we bij de kade konden gaan zingen als de schepen gingen vertrekken?! Máár dat was toch niet de bedoeling, wij zouden toch meevaren? Ja juist, dat was dus de slechte mededeling, de crew van de boten van het Rode kruis wisten daar dus niets vanaf. Wat een deceptie, de teleurstelling van alle koorleden droop er vanaf, waren we daar zo vroeg voor op pad gegaan? Maar onze boekingsmanager Ab Stolk, onze voorzitter Theo van Keulen en onze penningmeester Dirk Nap lieten zich niet uit het veld slaan, het was toch immers duidelijk afgesproken dat we zouden zingen op een schip die langs de afgemeerde Tall schepen zou varen? Aldus kwamen de mobiele telefoons te voorschijn en na diverse telefoongesprekken gevoerd te hebben kwam het verlossende antwoordt we konden wel meevaren, er was gewoon een misverstand.
Dus wij aanmonsteren op het schip en na plaats genomen te hebben op het bovendek vertrok het schip richting het IJ en al varend zongen wij onze welbekende nummers. Dat het niet altijd even zuiver en ook niet volgens de aanwijzingen van onze dirigent Wim Vink ging was niet verwonderlijk want onze aandacht ging ook naar al het moois van wat er zoal op het water en langs de kade te zien was, echter Wim kreeg het steeds benauwder want hoe moet dat straks op het hoofdpodium gaan, op het Java eiland, waar radio en televisie aanwezig zouden zijn? Na deze 2½ uur durende vaartocht weer plaats genomen te hebben in de bus, die ons naar de pont zou brengen om over te steken naar het Java eiland, hield Wim Vink nog even een peptalk om alle neuzen weer dezelfde richting te krijgen en om ons een hart onder de riem te steken voor het optreden op het hoofdpodium want tenslotte er stond toch wel even iets op het spel. Echter tijdens de oversteek met de pont konden wij het toch niet laten om de aanwezige menigte te vermaken met onze “haringkoppen” en “Sail Amsterdam” en ik kan jullie zeggen dat dit door de aanwezigen zeer op prijs werd gesteld, wat werd het gezellig op de pont. Na nog wat Tall schepen bezocht te hebben arriveerden wij bij het hoofdpodium alwaar achter de coulissen enige versnaperingen en drinken op ons lagen te wachten. Naarmate de tijd van optreden steeds dichterbij kwam zag je de gezichtjes van de koorleden steeds strakker komen te staan want inmiddels was vast komen te staan dat er geen radio opnames zouden worden gemaakt maar een directe live uitzending van Radio Noord-Holland dus het moest in één keer goed gaan! Nou dat ging het ook, wat een zuiver geluid kwamen er uit die diamanten keeltjes en dit niveau werd het volgend uur gewoon doorgezet, je zag het ook aan het gezicht van Wim Vink dat steeds vrolijker begon te staan.
Om 17.00uur was dit optreden ten einde en moesten wij het Java eiland in de lengte aflopen om bij het andere podium te komen alwaar wij ons tweede optreden zouden verzorgen wat om 18.00uur op de rol stond. Deze afstand was voor onze sjouwploeg zeker geen sinecure omdat de bolderkar voor het overgrote deel over kinderkopjes getrokken diende te worden. Maar ook daar was ons 45 minuten durende optreden een overweldigend succes wat merkbaar was aan het aanwezige publiek die na ieder door ons gezongen nummer lang stonden te applaudisseren. Na nog eerst nog wat gedronken te hebben togen wij om ca. 18.30uur weer naar de pont die ons naar de overkant Amsterdam-Noord zou brengen waar Louis met de bus ons op stond te wachten. Eenmaal in de bus waren de verhalen niet van de lucht wat hadden we genoten en wat waren wij moe maar voldaan.
Een voor mij en mijn vrouw onvergetelijke ervaring.
Henk Klos. 
 

 

Pre-Sail IJmuiden 20 augustus 2015


Vanmorgen weer bijtijds opgestaan
om met het Shantykoor Vlaardingen  naar Ijmuiden te gaan
De bus met Louis als chauffeur, reed ons in de Westwijk voor
bij Holiërhoek stapte de rest in, van het koor

Er was één ding dat ik niet kon geloven
Dagen was het prachtig weer, nu kwam er veel regen van boven
Louis stopte de bus in de Kruitenstraat voor het eerste optreden van het S.K.V.
maar eerst koffie drinken en dan snel naar benee
 
Het eerste optreden  begon om één uur, de regen viel gestatig neer
Iedereen zei: ”Wat waardeloos hè,wat is het toch  slecht weer”!
Dit kon de pret toch niet helemaal drukken, het S.K.V. beet de spits af
het was voor hen om te beginnen beslist geen straf
 
Er was eigen aanhang en er waren wat gasten
die met hun gejoel en geklap het S.K.V. verrasten
Zij zongen met veel timbre en vuur
het optreden duurde bijna een uur
 
Er stonden eerst nog niet zoveel mensen te luisteren
Toch hoorde ik al snel  fluisteren
“Wat zingen die mannen goed en met zoveel plezier”!
“waar komen zij vandaan, toch niet van hier”?
 
Er waren dit keer veel mannnen die solo zongen in het koor
Zij zongen ieder op hun eigen manier , geweldig hoor.!
De primeur met het lied “De Zee” het publiek stond aandachtig te luisteren
"Die man zingt mooi,”! hoorde ik weer fluisteren
 
Met het lied Molly de Officier
had iedereen veel plezier
Als je het publiek staat te observeren
dan moet je vooral kijken naar de heren
 
Jobea deelt de lakens uit
trekt daarbij een serieuze snuit
Het publiek klapt en zingt het refrein uit voller borst mee
Jobea glundert en kijkt heel tevree
 
In de pauze  van het S.K.V. zijn we naar de schepen gaan kijken
Maar er lagen er nog maar weinig in de haven te prijken
De mensen van de kramen stonden naar het water te staren
Je zag ze denken “Zou het vandaag ooit nog opklaren”!
 
Op naar de Halkade waar nog een koor op het podium stond
wij dachten ongemanierd, "Hou maar snel je mond”!
Laat het S.K.V. maar weer beginnen, dat gaat er vrolijker aan toe
wij waren van dat staan en meezingen, nog lang niet moe
 
Wim zong het lied Rum aus Jamaica,met de fles aan zijn mond
Een man in ’t oranje trok deze uit zijn  hand (terstond)
Gaf hem een Smoothie en zei ”Drink dit nu maar”!
Dit was wel een heel ludiek gebaar
 
Dick die met Mein father vos a Dutchman in het Pidgin Engels, de boel vermaakte
Zodat het publiek werkelijk in extase geraakte
Iedereen had het zo te zien, uitstekend naar zijn/haar zin
De alcoholische versnaperingen gingen er goed in
 
Ik zag twee mensen van het podium hossen
om Hennie te assisteren bij het trekken aan de trossen
Na dit optreden was het  snel gedaan
Zijn toen,( sommigen met paling)  naar de bus gegaan
 
Louis kon de bus vlakbij de kade rijden
zodat we het terug lopen konden vermijden
In de bus was het stil, Ben en Henk gingen de boel verstoren
De limmericks vlogen om je oren
 
De vrouw van de deken uit Aken
Lag in bed zachtjes kreten te slaken
Ze riep oh oh oh
Wat kriebelt er zo
Met een deken in bed zonder laken
 
de muziek de solisten iedereen bedankt
Het was geweldig, ik heb net niet gejankt
Louis bracht ons weer veilig thuis en heel
Één dag rust en de volgende dag naar…………. Amsterdam SAIL !
 
Groetjes van Amosien
 
 
 

Haring- en Shantyfestival Katwijk
15 augustus 2015


Eindelijk is het weer zover, ik kan weer mee met het shantykoor, heerlijk na al die maanden van revalideren, afzien en binnen zitten. Zaterdagmorgen om 06.45 uur aan de slag om alles in orde maken voor een hele dag van huis, Wim ging alvast tussen de buien door de hond uitlaten we hielden ons hart vast hoe zou dat vandaag gaan verlopen.
Even de aanhanger ophalen, naar Andries om de bolderkar met de drumkar op te halen, door naar Drieënhuisen en daar de muziekinstallatie en podium inladen, Tiny en ik konden nu met eigen ogen eens zien wat een hoop werk er vooraf gedaan moet worden. Er was met Frans en Louis afgesproken elkaar in Katwijk te zien daar konden ze met zijn vieren in de Prinsenstraat de installatie opbouwen voor het eerste optreden.
 
Het was een leuk weerzien met met de zangers en partners altijd gezellig, en toen de eerste klanken weer in het rond gingen en ik naar boven keek en zag de de hemel openbrak wist ik deze dag kan niet meer stuk. Wat een plezier en uitstraling werd er weer tentoongesteld, het publiek waar ik lekker tussen zat zag en hoorde je genieten het liep gesmeerd en eigenlijk te snel afgelopen, leuk om te zien hoe snel het aangroeide tijdens het optreden.
We namen afscheid van Louis die de geluidsinstallatie voor die dag ook voor de andere koren zal bedienen en Andries, Frans en Wim waren alweer met de bolderkar onderweg met veel bekijks voor de drumaanhangwagen togen we naar het  Andreasplein, een podium op een vrachtwagen, ‘Shantykoor voor de Mast’ had het mooi voor elkaar en goed verzorgd na een kaart met tegoed bonnen werden ook de partners getrakteerd op heerlijke haring, een kleine hapering met het geluid zongen ze weg en bliezen door de kracht en enthousiaste de wolken uiteen, als je op het plein staat en en om je heen kijkt, denk je al gauw hier moet ik nog eens terug komen.
 
Ik moest opschieten want de sjouwploeg was alweer op pad naar het strand daar stond een grote tent, binnen een podium en stoelen een bar, slechte verlichting maar het ging om het zingen en de mannen en vrouwen waren goed te zien. Het koor werd ook nog gefilmd door Katwijk TV, jammer dat we dat niet zien.
Piet Oostveen stond  te pronken met zijn kleinzoon (in shantypak) op het podium tussen de lessenaars ook in de tent was weer veel publiek en we zagen steeds meer luisteraars die achter ons koor aan kwamen en dat is heel leuk om te zien. Ook hier stond het optreden weer als een huis.
Maar daar gingen ze alweer, de mannen van de  sjouwploeg spoeden zich al naar de Badstraat op mijn vraag zullen we hier even wat gebruiken, werd ik vriendelijk aangekeken en kreeg te horen gebruiken jullie hier maar wat hoor maar wij moeten verder voor de volgende voorstelling we kunnen niet te laat klaarstaan, uitrusten doen we wel in de auto naar huis, of als ons na het optreden nog wat aangeboden wordt !!!!
Het viel mij wel op dat mijn Wim wat stiller werd, hij moest ook solo en dan is de voorbereiding toch anders, maar  niet nodig want hij maakt er weer een feestje van, ook dit laatste optreden verliep zonder problemen het plein stond weer helemaal vol, en toen er snel een biertje werd genomen reed de kar met aanhanger alweer weg, onderweg naar Louis om daar de boel weer af te breken op te ruimen en in te laden.
Moe maar voldaan stapten we in de auto en Louis vertelde ons nog even vol van trots dat de koren erg tevreden met hem als geluidsman waren geweest.
 
Bij het wegrijden keken we nog even in het voorbij rijden naar de samenzang, maar Andries en Wim hebben op dat moment gepast ze waren blij dat ze alles droog ingeladen hebben gekregen en bij de eerste spetters keken ze lachend naar elkaar en zeiden wat hebben we toch weer een mooie maar vermoeiende dag gehad.
Nu nog even uitladen bij Drieënhuisen en bij Andries, de aanhanger terug brengen en dan kunnen we om 19.30 uur lekker met de benen op de bank genieten.
Een geslaagde dag, ik hoop dat er nog veel zullen volgen.
 
Groetjes, Linda van der Wulp  
 
   



Shantyfestival Woerden 13 juni 2015

Met een veel te kleine bezetting reisden we af naar het knusse Woerden, waar onze gastheren van ‘Shantykoor Bravour’ ons in het Oude Pakhuis ‘het Anker’ aan de Emmakade verwelkomde met koffie, lunchpakket en consumptiebon! De weergoden waren ons redelijk gezind alhoewel het toch nog een beetje nat was, maar later liet de zon zich vaker zien.
Nadat eerst een paar maten werden toegesproken door twee vrouwen met het stichtelijk woord – of het geholpen heeft is aan de mannen -, konden we aan de bak voor ons eerste optreden nota bene in de Rijnstraat waar je als koor niet wilt staan, maar afijn? Het winkelend publiek had enkel oog voor de Blokker, de Wibra en de Jumbo, een enkeling bleef staan. Het geluk was wel aan onze zijde dat het podium tegenover ‘de Reehorst’ stond, zeg maar DE kroeg van Woerden. Met een mooi repertoire zongen wij de stenen uit de straat en na het ‘Schelvispekellied’ - onze kelen waren inmiddels behoorlijk droog gezongen - kwam de waard van de Reehorst met een dienblad vol Berenburgers op de proppen en ja, wat gratis is gaat er zeker goed in zelfs als je geheelonthouder bent.
Op het Kerkplein stonden twee podia’s aan weerszijden, een mooie formule. Het publiek hoefde zich alleen maar om te draaien om direct van het andere koor te kunnen genieten. De diversiteit van ons repertoire was veelzijdig met o.a. ons openingslied ‘Haringkoppen’, vervolgens onze one-liners ‘Wild Rover’, ‘Molly’, ‘Rum aus Jamaica’, ‘Shenandoah’, ‘Bora Bora’ en andere liederen kon het publiek ons enthousiasme zeer waarderen en dat zag je ook. De vertolking van ‘Blonde Arie’ door Jobea werd dan ook in grote getale meegezongen.
Het derde optreden was best bijzonder, een knus en gezellig Kazernepleintje - wel winderig - met terrassen waar je in Vlaardingen een puntje aan kunt zuigen. Het publiek sijpelde langzaam het plein op of vleide ze zich neer op de uitnodigende stoelen nadat we de eerste klanken ten gehore brachten. Ook hier weer een diversiteit van onze mooie liederen zoals: ‘Maranariello’, ‘The fields of Athenry’, ‘Verzonken stad’, etc. Als afsluiting zongen we als extra toegift ‘Het kleine café aan de haven’, en die ging er héél goed in. De Sing-along heeft ondergetekende niet meegemaakt maar deze dag was er een om in te lijsten!
Mari van der Giessen
 
Optreden in Brielle bij de 1 Mei viering van de PvdA, 2015
Ruim voor dat we op moesten treden waren we aanwezig in Streekverpleeghuis "de Plantage"  in Brielle, waar de PvdA zijn  1 Mei viering zou houden. We dachten dat het om een optreden voor zo'n 70 personen zou gaan, maar om 13.30 uur (Ons optreden begon om 15.05 uur) zat de zaal al grotendeels vol met mindervalide mensen die ook naar ons kwamen luisteren. We kregen de vraag omdat deze mensen niet zo erg lang konden blijven, en na enige tijd terug naar hun kamer moesten, of we ons repertoire konden aanpassen resp. inkorten. Uiteraard zijn we op het verzoek van de organisatie in gegaan. Ons koor zong de sterren van de hemel. Onze muzikanten die een strak tempo speelde mede door het goede drumwerk van "onze Gerard" gingen ook uit hun dak. 
Heeft U wel eens gezien hoe mensen die door hun handicap niet kunnen klappen hun waardering tonen? Kijk dan naar hun ogen die glinsteren, en naar hun mond waar permanent een glimlach op aanwezig is.  Om 16.00 uur hielden wij even pauze, omdat veel mensen naar hun kamer werden gebracht. De burgemeester van Brielle,  Dhr.G.G.J.Jensen hield een korte toespraak voor de aanwezigen van de PvdA, en tevens werd door die mensen "de Internationale" gezongen. Om 16.30 uur mochten wij nog een 5-tal nummers ten gehore brengen voor de mensen die de zaal nog niet verlaten hadden. Na afloop vroeg ik een dame in een rolstoel hoe zij ons optreden had ervaren, en zij beantwoorde deze vraag met de vraag "Wanneer komen jullie weer". Een beter slot van dit verhaal kan ik niet bedenken. Het was weer een optreden met een gouden randje.
 
Ben Hansler
 
 
Shantyconcours Brielle, 1 april 2015

Op 1 april verloor Alfa zijn bril, elk jaar is het weer een feest, het naspelen van de slag met de Spanjaarden.
Wij mochten onze eerste prijs van vorig jaar komen verdedigen. We gingen naar de grote kerk in Brielle. Overstag uit Vlaardingen zat voor ons in het programma.
Het was lang wachten voordat we aan de beurt waren. Het was gezellig, de stoelen waren snel bezet en tafels waren gedekt met koffie met paasbrood of appeltaart. Terwijl wij luisterde naar de andere koren, viel me op dat ons groepje weer lekker bezig was. De opbouwploeg was druk met  de standaards op te bouwen, de drummer en bassist aan de andere kant van het podium zetten hun instrumenten klaar, kortom de spanning nam toe.
En daar was het moment dat wij ons moesten opstellen, een plek zoeken tussen alle palen en standaards. Toen onze dirigent Jan Bot zei, “daar heb je die verrekte non weer”, gingen we los. Bij het eerste nummer was het nog even zoeken naar de juiste tonen, maar bij de volgende nummers hadden we het ritme en de klank te pakken. Het repertoire bleek weer goed gekozen door Jan. Onze sterke kant is vooral het plezier wat we uitstralen naar het publiek en dat tijdens ons optreden er steeds meer mensen komen luisteren. Na ons optreden kon het wachten in de kou beginnen. Er waren genoeg soorten drank aanwezig o.a. koffie, thee en  chocolademelk. Buiten in het zonnetje was het goed toeven. Maar op tijd naar binnen om te luisteren naar de uitslag van de jury. De burgemeester werd erbij gehaald om de prijs uit te reiken. De juryvoorzitter zei de prijs uit te reiken aan het koor wat op dat moment het beste de Shantysongs voor het voetlicht bracht. Dat bleek dus wederom Shantykoor Vlaardingen te zijn.

Wim van der Wulp.
 
 
 

 

 
 
 
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Deze website gebruikt cookies om de site goed te laten functioneren. Bij gebruik van deze site gaat u akkoord met het plaatsen van cookies.